Ἡ παναίρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Ἡ παναίρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ στοχεύουν στήν ἕνωση τῶν «ἐκκλησιῶν» χωρίς νά πολυσκέφτονται ὅτι κάτι τέτοιο εἶναι σχεδόν ἀδύνατο, ὅσο οἱ ἑτερόδοξοι ἐμμένουν στίς αἱρετικές τους διδασκαλίες. Αὐτοί ὅμως ἐπιμένουν καί προσπαθοῦν μέ τή διατύπωση πολλῶν θεωριῶν νά ξεπεράσουν τά ἐμπόδια καί νά ἀμβλύνουν τίς δογματικές διαφορές. Τελικά ὅλες οἱ προσπάθειες καταλήγουν σέ ναυάγιο, γιατί δέν ὑπάρχει ἁγνή πρόθεση καί πραγματική μετάνοια.

«Ἐν κρυπτῷ»

«Ἐν κρυπτῷ»

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ο ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ χριστιανός ἐργάζεται πάντα «ἐν κρυπτῷ» καί ἀποφεύγει τήν προβολή καί τόν ἔπαινο τῶν ἀνθρώπων. Ἐνοχλεῖται ἀπό τά εὐμενῆ σχόλια καί ἀποστρέφει τό πρόσωπό του ἀπό τούς ἰδιοτελεῖς ἐγκωμιαστές του. Τήν τακτική αὐτή δέν ἐπιλέγουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Θά ἔλεγα ὅτι οἱ περισσότεροι ζοῦν καί δραστηριοποιοῦνται, γιά νά προβάλλονται. Δυστυχῶς καί στούς κληρικούς ὑπάρχει αὐτή ἡ τάση. Στήν ἐποχή μας μάλιστα ἔχει κορυφωθεῖ, γιατί τήν ἐνισχύουν καί τά μέσα τῆς ἐπικοινωνίας, ὅπως ἡ τηλεόραση, τό διαδίκτυο, ὁ τύπος, τό ραδιόφωνο κ.λπ. Ὅμως ὅλες οἱ ἐκδηλώσεις τῶν φιλόδοξων ἀνθρώπων ἔρχονται σέ πλήρη ἀντίθεση μέ τά ὅσα τονίζει ὁ Χριστός στήν ἐπί τοῦ ὄρους ὁμιλία του: «Νά προσέχετε τήν ἐλεημοσύνη σας, νά μή γίνεται μπροστά στούς ἀνθρώπους, γιά νά σᾶς ἐπιδοκιμάσουν. Ἀλλιῶς, μή περιμένετε ἀνταμοιβή ἀπό τόν οὐράνιο Πατέρα σας.

Παραδοσιακοί καί ὄχι νεωτερισταί

Παραδοσιακοί καί ὄχι νεωτερισταί

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΥΠΑΡΧΟΥΝ κληρικοί καί λαϊκοί, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι μέ νέες ἰδέες, μέ ριζικές ἀναθεωρήσεις τῆς παράδοσης καί ἐκσυγχρονισμούς σέ πολλούς τομεῖς, θά προσελκύσουν τούς ἀνθρώπους στήν Ἐκκλησία καί θά τούς πείσουν νά ἀλλάξουν τρόπο ζωῆς, ἀκολουθώντας τίς ἐντολές τοῦ Εὐαγγελίου. Ξεχνοῦν ὅμως τούς Ἁγίους, οἱ ὁποῖοι ἔδρασαν θεοφιλῶς καί ἀντιμετώπισαν μεγαλύτερα καί δυσκολότερα προβλήματα, χωρίς νά εἶναι ἀντιπαραδοσιακοί καί ἐκσυγχρονιστές.

Οἱ νεωτεριστές ὑστεροῦν σέ δύο πράγματα. Τό πρῶτο εἶναι ἡ ἔλλειψη ἤθους. Ζητοῦν ἀπό τούς ἄλλους αὐτά πού οἱ ἴδιοι περιφρονοῦν στήν προσωπική τους ζωή. Μέ προκλητικό τρόπο διδάσκουν χωρίς νά διδάσκονται. Κατεβαίνουν πολύ χαμηλά, στό ἐπίπεδο τῆς ἁμαρτωλῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων, τούς δικαιολογοῦν χωρίς νά τούς ἀφυπνίζουν πνευματικά καί νά τούς ὁδηγοῦν στή μετάνοια.

Ἀπέναντι εἰς τήν δυστυχίαν τῶν ἀδελφῶν

Ἀπέναντι εἰς τήν δυστυχίαν τῶν ἀδελφῶν

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ πολύ συχνά ἀντιμετωπίζουν δυσάρεστες καταστάσεις, ἐσωτερικές καί ἐξωτερικές, οἱ ὁποῖες τούς πικραίνουν καί τούς ὁδηγοῦν στήν κατάθλιψη, κάτι πού εἶναι πολύ ἀνησυχητικό. Πολλές φορές καταφεύγουν καί σέ εἰδικούς ἐπιστήμονες, ἀλλά καί σέ ἀνθρώπους ἀμφιβόλου καταρτίσεως καί ἱκανότητος. Τά ἀποτελέσματα εἶναι συνήθως πενιχρά καί διαρκοῦν λίγο. Τά πράγματα θά ἦταν καλύτερα, ἐάν ὑπῆρχε ἀναφορά στό Θεό.

Ἡ δυστυχία στίς μέρες μας εἶναι εὐρέως διαδεδομένη καί δέν ὀφείλεται μόνο στήν ἔλλειψη ὑλικῶν ἀγαθῶν.

Ἔργον ταπεινὸν καὶ ἀθόρυβον

Ἔργον ταπεινὸν καὶ ἀθόρυβον

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΛΟΙ οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι θέλουν νά ἔχουν καλό ὄνομα στήν κοινωνία. Αἰσθάνονται ἰδιαίτερη εὐχαρίστηση, ὅταν οἱ ἄλλοι μιλοῦν ἐπαινετικά γι᾿ αὐτούς. Μένουν ἀδιάφοροι ἄν οἱ ἔπαινοι δέν ἀνταποκρίνονται στήν πραγματικότητα ἤ ἄν οἱ ἐπαινοῦντες εἶναι παραπλανημένοι ἀπό τή δική τους ὑποκρισία. Ἡ φήμη τούς ἐνδιαφέρει καί πάνω σέ αὐτή ἐπενδύουν, προκειμένου νά πετύχουν στά ὅποια σχέδια τους, τά ὁποῖα συνήθως δέν ἔχουν πνευματικό περιεχόμενο, ἀλλ᾿ ἀντίθετα ἀποβλέπουν στήν ἐκμετάλλευση τῶν συνανθρώπων τους.

Ἀπέναντι εἰς τὴν δυστυχίαν τῶν ἀδελφῶν

Ἀπέναντι εἰς τὴν δυστυχίαν τῶν ἀδελφῶν

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ πολύ συχνά ἀντιμετωπίζουν δυσάρεστες καταστάσεις, ἐσωτερικές καί ἐξωτερικές, οἱ ὁποῖες τούς πικραίνουν καί τούς ὁδηγοῦν στήν κατάθλιψη, κάτι πού εἶναι πολύ ἀνησυχητικό. Πολλές φορές καταφεύγουν καί σέ εἰδικούς ἐπιστήμονες, ἀλλά καί σέ ἀνθρώπους ἀμφιβόλου καταρτίσεως καί ἱκανότητος. Τά ἀποτελέσματα εἶναι συνήθως πενιχρά καί διαρκοῦν λίγο. Τά πράγματα θά ἦταν καλύτερα, ἐάν ὑπῆρχε ἀναφορά στό Θεό.

Ἡ δυστυχία στίς μέρες μας εἶναι εὐρέως διαδεδομένη καί δέν ὀφείλεται μόνο στήν ἔλλειψη ὑλικῶν ἀγαθῶν. Δυστυχεῖς δέν εἶναι μόνο οἱ φτωχοί. Εἶναι καί οἱ πλούσιοι. Θά ἔλεγα ὅτι οἱ δεύτεροι σέ μεγαλύτερο βαθμό. Οἱ χριστιανοί πρέπει νά δείχνουν ἐνδιαφέρον καί ἔμπρακτη ἀγάπη πρός τούς ἀδελφούς τους μέ διάκριση, ἀποφεύγοντας ἐπιπόλαιες κρίσεις καί ἐξηγήσεις γιά τή δυστυχία τους. Τό παράδειγμα μᾶς τό ἔχουν δώσει οἱ μεγάλοι Γέροντες, οἱ ὁποῖοι κυριολεκτικά θυσιάστηκαν προσφέροντας στούς δυστυχεῖς ἀδελφούς ὅ,τι εἶχαν καί δέν εἶχαν. Καί ἦταν πολλοί αὐτοί. Κατά ἑκατοντάδες κατέφευγαν καθημερινά στά ταπεινά κελιά τους γιά νά πάρουν τήν εὐχή τους καί νά τούς ἐμπιστευθοῦν τά προβλήματα πού τούς ἀπασχολοῦσαν.

Διεκπεραιωταὶ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ

Διεκπεραιωταὶ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΣΤΑ περισσότερα ἔργα τῶν ἀνθρώπων πρωτεύοντα ρόλο παίζει τό φοβερό πάθος τῆς ὑπερηφάνειας. Δραστηριοποιοῦνται οἱ ἄνθρωποι γιά νά ἱκανοποιήσουν τό «ἐγώ» τους. Νά δείχνουν τά ἔργα τους καί νά χαίρονται. Νά τούς ἐπαινεῖ ὁ κόσμος καί αὐτοί νά καμαρώνουν. Αὐτός εἶναι καί ὁ λόγος πού πολλά γίνονται ὄχι γιά νά καλύψουν ἀνάγκες, ἀλλά γιά νά ἐντυπωσιάσουν ἐκείνους πού τά παρακολουθοῦν.

Ἔτσι κινοῦνται οἱ κοσμικοί, χωρίς αὐτό νά σημαίνει ὅτι καί στούς χριστιανούς δέν παρατηρεῖται τό φαινόμενο. Ἀκόμα καί στούς μοναχούς βλέπουμε ἔργα ματαιοδοξίας. Χτίζουν περίτεχνα καί ἐντυπωσιακά μοναστήρια, ἀδιαφορώντας γιά τούς ἀδελφούς τους πού εἶναι φτωχοί καί δέν ἔχουν οὔτε τά στοιχειώδη τῆς ζωῆς. Σέ τελευταία ἀνάλυση τά ἔργα τους εἶναι γιά τά μάτια τοῦ κόσμου καί ὄχι γιά τίς δικές τους ἀνάγκες.

«Ὁ Χριστὸς εἶναι νέα Ζωή»

«Ὁ Χριστὸς εἶναι νέα Ζωή»

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ πρέπει νά ἀποδεχτοῦν ἀνεπιφύλακτα τή διαπίστωση τοῦ ἁγίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτη ὅτι «ὁ Χριστός εἶναι νέα ζωή. Ὁ Χριστός εἶναι τό πᾶν. Εἶναι ἡ χαρά, εἶναι ἡ ζωή, εἶναι τό φῶς, τό φῶς τό ἀληθινόν, πού κάνει τόν ἄνθρωπο νά χαίρεται, νά πετάει, νά τά βλέπει ὅλα, νά τούς βλέπει ὅλους, νά πονάει γιά ὅλους, νά τούς θέλει ὅλους μαζί του, ὅλους κοντά στό Χριστό». Τότε θά εἶναι μακάριοι, γιατί θά ἔχουν βρεῖ τό μεγαλύτερο θησαυρό πού ὑπάρχει πάνω στή γῆ, ὁ ὁποῖος, χωρίς νά μειωθεῖ ἡ ἀξία του, μπορεῖ νά γίνει κτῆμα τοῦ καθενός.

Ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἀγάπη

Ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἀγάπη

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ συχνά προβληματίζονται γιά πολλά πνευματικά θέματα καί ρωτοῦν τούς Γέροντες, γιά νά πάρουν ἀπαντήσεις σύμφωνες μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Αὐτό δείχνει ὅτι ἐμπιστεύονται τήν πνευματική τους ἐμπειρία, ἡ ὁποία, ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε, δέν ὑπάρχει σέ ὅλους τούς κληρικούς.

Κάποτε ρώτησε τόν ἅγιο Πορφύριο τόν Καυσοκαλυβίτη ἕνα πνευματικό του τέκνο πῶς πρέπει νά εἶναι ἡ πρός τόν Θεόν ἀγάπη τῶν χριστιανῶν κι ἐκεῖνος ἀπάντησε μέ σαφήνεια, χρησιμοποιώντας καί ἕνα παράδειγμα: «Ἡ ἀγάπη μας πρός τόν Θεόν πρέπει νά εἶναι πάρα πολύ μεγάλη καί χωρίς νά ὑπάρχει καμία διάσπαση σέ ἄλλα πράγματα. Σοῦ φέρνω σάν παράδειγμα τό ἑξῆς: Ὁ ἄνθρωπος μοιάζει νά ἔχει ἐντός του μιά μπαταρία μέ ὁρισμένη ἐνέργεια. Ὅταν αὐτή τήν ἐνέργεια τήν ξοδεύει σέ ἄλλα διάφορα πράγματα ἐκτός τῆς ἀγάπης πρός τό Θεόν, ἡ ἐνέργεια πού ἀπομένει μέσα του γι᾿ Αὐτόν εἶναι ἐλάχιστη καί ἴσως πολλές φορές μηδαμινή. Ὅταν ὅμως διαθέτουμε ὅλη μας τήν ἐνέργεια πρός τόν Θεόν, τότε ἡ ἀγάπη μας εἶναι μεγάλη πρός Αὐτόν».

Ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ θὰ σώση τὴν Ἑλλάδα

Ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ θὰ σώση τὴν Ἑλλάδα

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ο ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ καί ἐπιπόλαιος λόγος καθημερινά καταπονεῖ τούς Ἕλληνες, παράλληλα μέ τή φοβερή οἰκονομική κρίση. Ἡ τηλεόραση, τό ραδιόφωνο καί οἱ ἐφημερίδες φιλοξενοῦν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀναλύουν καί «λύνουν» ὅλοι τά προβλήματα τῆς πατρίδας μας. Στή θεωρία πᾶμε καλά! Ὅλοι ἔχουν στό νοῦ τους τή λύση γιά τό κάθε πρόβλημα καί τή διατυπώνουν μέ μεγάλη εὐκολία, ἀλλά καί προθυμία, προκειμένου νά προβληθοῦν στό λαό καί νά ἀποσπάσουν στήν κατάλληλη στιγμή τήν ψῆφο του. Κανένας ἀπό τούς μονολογοῦντες, ἀλλά καί τούς συνομιλοῦντες, δέν δηλώνει ἀδυναμία στό νά βρεῖ κάποια λύση. Ὅλοι τά ξέρουν ὅλα! Ὅλοι εἶναι κατάλληλοι γιά ὅλα! Ὅλοι μποροῦν νά «σώσουν» τή χώρα! Μάταια κοπιάζω πολλές φορές νά καταγράψω καί νά καταμετρήσω τίς λύσεις πού προτείνουν. Γιά κάθε πρόβλημα ἔχουμε πολλές λύσεις, ἐνῶ μία εἶναι ἡ ἄριστη λύση.

Δεσμὰ δουλείας εἰς Ἐπισκόπους καὶ κληρικούς

Δεσμὰ δουλείας εἰς Ἐπισκόπους καὶ κληρικούς

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΑΔΙΑΚΟΠΟΙ εἶναι οἱ ἀγῶνες τοῦ λαοῦ μας γιά τήν ἀπόκτηση τῆς ἐλευθερίας του καί τή διαφύλαξή της. Οἱ σελίδες τῆς ἱστορίας σ᾿ αὐτούς ἀναφέρονται καί οἱ πρωταγωνιστές ἐπαινοῦνται ὡς ἐθνικοί ἥρωες. Ἀγῶνες γιά τήν πνευματική ἐλευθερία γίνονται καί στό ἱερό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ἀπό μερικούς δυνατούς καί ἐνάρετους κληρικούς, οἱ ὁποῖοι βλέπουν τά κακῶς κείμενα στήν Ἐκκλησία καί τά ζιζάνια νά πνίγουν τόν καλό σπόρο στόν ἀγρό της καί προσπαθοῦν νά ἀλλάξουν τά πράγματα, χωρίς νά συμβιβάζονται μέ τους ἰσχυρούς ἐκκλησιαστικούς ἄρχοντες, οἱ ὁποῖοι ἀδιαφοροῦν προκλητικά.

Ἡ θεοπειθὴς προσευχή

Ἡ θεοπειθὴς προσευχή

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ χριστιανοί δέν αἰσθάνονται τήν ἀνάγκη νά προσευχηθοῦν. Τούς ἀπορροφοῦν οἱ βιοτικές μέριμνες καί ὁ ἐλεύθερος χρόνος, ὅταν ὑπάρχει, δέν ἀφιερώνεται στό Θεό. Τά πράγματα ἀλλάζουν, ὅταν ἀντιμετωπίζουν προβλήματα, τά ὁποῖα δέν μποροῦν νά λύσουν μόνοι τους. Τότε θυμοῦνται τό Θεό καί προσπαθοῦν νά πετύχουν τή λύση τους μέσῳ τῆς προσευχῆς. Μέ φόβο καί ἀγωνία καταφεύγουν στό Θεό, χωρίς ὡστόσο νά εἶναι προετοιμασμένοι πνευματικά.

Ἡ ἀποτελεσματικότητα τῆς προσευχῆς δέν εἶναι πάντα δεδομένη. Τίς περισσότερες φορές οἱ ἄνθρωποι προσεύχονται πιεζόμενοι καί κυριευμένοι ἀπό ἄγχος. Πίεση ἀπό τά δύσκολα προβλήματα καί ἄγχος ἀπό τήν ἔκβασή τους. Ἐπίσης δέν ἔχουν καί τίς ἀναγκαῖες προϋποθέσεις, γιά νά εὐοδωθεῖ ἡ προσευχή τους, τήν ὁποία βλέπουν ὡς μαγικό τρόπο, γιά νά πετύχουν ἐκεῖνο πού μέ ἀνθρωπίνους τρόπους δέν μπόρεσαν νά πετύχουν.

Τὸ ἐξοργιστικὸν ἐφεύρημα

Τὸ ἐξοργιστικὸν ἐφεύρημα

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΕΙΝΑΙ μερικά θέματα στό χῶρο τῶν αἱρετικῶν τόσο παράλογα καί διαστροφικά, πού ἕνας ἄνθρωπος μέ κοινό νοῦ δυσκολεύεται νά τά δεχτεῖ. Καί ὅμως γι᾿ αὐτά ἐπιστρατεύονται φημισμένοι θεολόγοι νά ἀποδείξουν ὅτι ὁ λύκος εἶναι ἀρνί! Γίνονται συνέδρια, γράφονται βιβλία καί συγκαλοῦνται σύνοδοι, γιά νά μιλήσουν καί νά ἀποφασίσουν σχετικά ἤ καλύτερα νά στηρίξουν μέ «θεολογικά» ἐπιχειρήματα αἱρετικές διδασκαλίες. Καί μέσα σέ αὐτή τήν ἄχαρη ματαιοπονία μπαίνουν καί μερικοί ἐκπρόσωποι τῆς Ὀρθοδοξίας, κατά κόσμον σοφοί καί κατά Θεόν ἄσοφοι, καί συνδιαλέγονται πάνω σέ θέματα πού καταφανῶς στηρίζονται σέ αἱρετικά δόγματα.

Ἕνα τέτοιο θέμα εἶναι καί τό ἀλάθητο τοῦ Πάπα, τό ὁποῖο κατά τόν ἀείμνηστο Φώτη Κόντογλου πρόκειται γιά «μωρό καί ἐξοργιστικό ἐφεύρημα, πού εἶναι ἡ κορωνίδα ἀπάνω ἀπ᾿ ὅλες τίς ἀνοησίες πού εἶχε τήν ἀδιαντροπιά νά διακηρύξει ὁ Παπισμός».

Δίβουλοι καὶ ἀναποφάσιστοι

Δίβουλοι καὶ ἀναποφάσιστοι

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΕΙΝΑΙ κουραστικό καί ἀπογοητευτικό νά θέλεις νά συνεννοηθεῖς μέ ἕνα δίβουλο καί ἀναποφάσιστο, γιατί δέν γνωρίζεις τί θέλει καί τί ἐπιδιώκει. Μέ τή φαντασία του περιπλέκει τά πράγματα, κάνει καί τά ἁπλά σύνθετα καί τά σύνθετα συνθετότερα, Ἔτσι δημιουργεῖ ἀδιέξοδα καί συχνά ζητάει τή γνώμη κάποιου ἄλλου, χωρίς ὅμως νά θέλει ἤ νά μπορεῖ νά τή δεχτεῖ. Γι᾿ αὐτό μάταια κοπιάζει κανείς μαζί του. Τήν ἴδια κατάσταση ἀντιμετωπίζουμε καί στήν πνευματική ζωή πολλῶν. Δέν προοδεύουν στόν πόλεμο κατά τῆς ἁμαρτίας καί τῶν παθῶν καί δέν μποροῦν νά ἀνεβοῦν καμία βαθμίδα στήν κλίμακα τῶν ἀρετῶν.

Πίστις: Ἡ μεγάλη δύναμις τῆς ψυχῆς

Γέρων Γερμανός Σταυροβουνιώτης

Πίστις: Ἡ μεγάλη δύναμις τῆς ψυχῆς

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Η ΠΙΣΤΗ στό Χριστό, ἡ μεγάλη καί σταθερή, δίνει στόν ἄνθρωπο τήν αἴσθηση τῆς διαρκοῦς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ δίπλα του, γεγονός πού τόν εἰρηνεύει ἐσωτερικά καί τόν χαροποιεῖ. Νιώθει τό Χριστό ἀχώριστο συνοδοιπόρο του. Ὅπου καί ἄν βρίσκεται, εἶναι κοντά του, γι᾿ αὐτό κάνει θερμότερη προσευχή καί μπορεῖ νά ξεπερνάει τά ἐμπόδια τῆς ζωῆς, νά μένει ἀνεπηρέαστος ἀπό τούς πειρασμούς καί νά διώχνει ἀπό τήν ψυχή του τούς διάφορους φόβους.

Ἡ πρὸς τὸν Χριστὸν ἀγάπη

Γέρων Γερμανός Σταυροβουνιώτης

Ἡ πρὸς τὸν Χριστὸν ἀγάπη

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΓΙΑ ΝΑ ἀγαπήσουμε τόν Χριστό χρειάζεται μία ἀναγκαία προϋπόθεση, τήν ὁποία δυστυχῶς οἱ περισσότεροι χριστιανοί ἀγνοοῦν καί γι᾿ αὐτό εἶναι μακριά του. Ὁ Γέροντας Γερμανός ὁ Σταυροβουνιώτης ἔλεγε ὅτι «πρέπει πρῶτα νά συνειδητοποιήσουμε ὅτι ὅλα τά γήϊνα εἶναι πρόσκαιρα καί μάταια καί σέ κανένα ἀπό αὐτά νά μή προσκολληθοῦμε». Μέ ἄλλα λόγια ἡ καρδιά μας πρέπει νά εἶναι ἀνοιγμένη πρός τόν Κύριο, πού σημαίνει θερμή προσευχή καί συνεπής τήρηση τῶν ἐντολῶν του. Ὁ ἄνθρωπος δέν πρέπει νά ἀπορροφᾶται ἀπό τά βιοτικά καί νά μή ἀπομακρύνεται ἀπό τό ἕνα καί σωτηριῶδες πού εἶναι ἡ ὁλόθερμη καί ὁλοκληρωτική ἀγάπη πρός τόν Χριστό.

Ἕνα ἄλυτον πρόβλημα

Ἕνα ἄλυτον πρόβλημα

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΣΤΙΣ ΑΚΡΙΤΙΚΕΣ καί ὀρεινές περιοχές τῆς Πατρίδας μας οἱ ἱερεῖς εἶναι ἐλάχιστοι καί δέν μποροῦν νά καλύψουν ἐπαρκῶς ὅλες τίς θρησκευτικές ἀνάγκες τῶν κατοίκων τῶν χωριῶν. Ἰδιαίτερα τό καλοκαίρι ζητοῦν νά ἔχουν ἱερέα στίς μεγάλες γιορτές, ἀλλά καί γιά νά «ἀνοίξουν» τά ἐξωκκλήσια τους. Ἐκ πρώτης ὄψεως ἡ ἐπιθυμία τῶν ἀνθρώπων νά ἔχουν ἱερεῖς εἶναι καλή καί παρήγορη. Δείχνει ὅτι εἶναι συνδεδεμένοι μέ τήν Ἐκκλησία καί θέλουν νά διατηρήσουν τήν παράδοση.

Λείπει ἡ ἀξιοπρέπεια

Λείπει ἡ ἀξιοπρέπεια

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ πρέπει νὰ κοσμεῖ τοὺς χριστιανούς. Θὰ ἔλεγα ὅτι εἶναι μία ἀπόδειξη τῆς πνευματικότητάς τους. Ἀξιοπρέπεια σὲ ὅλα. Καὶ στὰ μικρὰ καὶ στὰ μεγάλα. Ἀξιοπρέπεια πάντοτε. Ὅταν χάνεται ἡ ἀξιοπρέπεια, πρέπει νὰ ἀνησυχοῦμε.

Ἡ ἀξιοπρέπεια πρωτίστως πρέπει νὰ ὑπάρχει στοὺς κληρικούς. Πολλοὶ χρησιμοποιοῦν τὴ λέξη καὶ ἀγνοοῦν τὸ περιεχόμενό της. Πρέπει νὰ γνωρίζουν ὅτι εἶναι μία συμπεριφορά, ἰδίως σὲ δύσκολες στιγμές, μὲ σεβασμὸ στὸν ἑαυτό τους καὶ στοὺς ἄλλους, χωρὶς ἀπρέπειες και μικρότητες.

Συμπροσευχὴ εἰς τοὺς κήπους τοῦ Βατικανοῦ

Συμπροσευχὴ εἰς τοὺς κήπους τοῦ Βατικανοῦ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ οἱ προκλητικὲς συμπροσευχὲς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου μὲ τὸν αἱρετικὸ Πάπα καὶ τοὺς ἀλλόθρησκους. Τελευταῖα τὸν εἴδαμε στοὺς κήπους τοῦ Βατικανοῦ νὰ συμπροσεύχεται μὲ τὸν Πάπα, τὸν ἡγέτη τῶν χριστοκτόνων Ἑβραίων καὶ τὸν ἡγέτη τῶν μουσουλμάνων Παλαιστινίων γιὰ τὴν εἰρήνη στὴ Μέση Ἀνατολή!

Ὁ Παναγιώτατος ἔχει τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ἡ προσευχή του εἰσακούεται ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ ὅταν παραβαίνει τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες μὲ τὶς συμπροσευχές του καὶ ὑπηρετεῖ πολιτικὲς σκοπιμότητες. Ἡ πραγματικότητα εἶναι ὅτι προκαλεῖ τὸν Θεὸ καὶ ἡ προσευχὴ του θάβεται στὸ χῶμα τῆς ἀνθρώπινης ματαιοδοξίας.

Προσοχὴ εἰς τὰς ἐπιλογάς

Προσοχὴ εἰς τὰς ἐπιλογάς

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ χριστιανοι ἔχουν εὐαισθησία στὰ ἐθνικὰ θέματα καὶ συχνὰ ἀναφέρονται στὴν συμβολὴ τῆς Ἐκκλησίας στοὺς ἀγῶνες γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς Πατρίδας καὶ τὴν ὑπεράσπισή της. Συμμετέχουν σὲ ὅλες τὶς σχετικὲς ἐκδηλώσεις, σεβόμενοι τὴν ἱστορία, τοὺς νόμους καὶ τὴν ἐθνικὴ παιδεία. Ὅλα αὐτὰ προφανῶς εἶναι ὀρθά. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἕνας κίνδυνος, ὅταν ἐμφανίζονται κόμματα στὴν πολιτικὴ ζωή τῆς Πατρίδας, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται μὲ ζῆλο στὰ ἐθνικὰ θέματα καὶ προσπαθοῦν νὰ ἐπηρεάσουν τοὺς ἀνθρώπους τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ψῆφο τους, χωρὶς ὡστόσο τὰ μέλη τους νὰ τηροῦν τὶς ἐντολὲς τοῦ Εὐαγγελίου καὶ νὰ σέβονται τὶς παραδόσεις. Τὰ ὅσα δηλώνουν γιὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα δὲν προϋποθέτουν καὶ πίστη στὸν Θεό. Καὶ αὐτὸ εἶναι, ποὺ πρέπει νὰ κάνει τοὺς χριστιανοὺς πολὺ διστακτικοὺς στὸ νὰ ἀκολουθοῦν τὰ κόμματα αὐτὰ καὶ νὰ ἐμπιστεύονται τὴν ψῆφο τους. Νὰ ἀποφεύγουν αὐτὲς τὶς παγίδες καὶ νὰ ἔχουν γνώση τοῦ τί συμβαίνει.

Ὁ θρησκευτικὸς τουρισμός

Ὁ θρησκευτικὸς τουρισμός

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΠΟΛΥΣ λόγος γίνεται τελευταῖα ἀπὸ τοὺς ἁρμόδιους ὑπουργοὺς ἀλλὰ καὶ τοὺς ὑπεύθυνους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὸν θρησκευτικὸ τουρισμό, ὁ ὁποῖος, ὅπως ἰσχυρίζονται, πρέπει νὰ ἀναπτυχθεῖ περισσότερο προκειμένου νὰ αὐξηθοῦν οἱ προσκυνητὲς καὶ ἐπισκέπτες στὰ ἐκκλησιαστικὰ μνημεῖα τῆς Πατρίδας μας. Καὶ κατ᾽ ἐπέκταση νὰ αὐξηθοῦν τὰ οἰκονομικὰ ὀφέλη. Μάλιστα μερικοὶ προοδευτικοὶ καὶ κοσμικόφρονες Μητροπολίτες εἶναι πρόθυμοι νὰ δεχτοῦν καὶ ἀλλοδαποὺς Ὀρθοδόξους μοναχοὺς σὲ διάφορα μοναστήρια τῶν περιφερειῶν τους, γιὰ νὰ γίνουν στὴ συνέχεια προορισμοὶ τῶν ὁμόδοξων τουριστῶν ἀπὸ ἄλλες χῶρες.

Ὅμως διερωτᾶται κανείς. Εἶναι ἆραγε ἡ ἀνάπτυξη τοῦ θρησκευτικοῦ τουρισμοῦ κάτι, ποὺ πρέπει νὰ ἀφήνει ἀδιάφορη τὴν Ἐκκλησία;

Ὁ μέγας ὑποκριτής

Ὁ μέγας ὑποκριτής

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ εἶναι ὅτι οἱ αἱρετικοὶ ἐπιλέγουν τὴν ὑποκρισία προκειμένου νὰ ἐπηρεάζουν εὐκολώτερα τοὺς καλοπροαίρετους καὶ ἀγαθούς. Μὲ τὸ διαφορετικό τους πρόσωπο ἐμφανίζουν τὸ μαῦρο ὡς ἄσπρο καὶ προσπαθοῦν νὰ σπείρουν τὸ σπόρο τῆς ἀπώλειας στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων.

Ἀκαδημαϊκὰ ζιζάνια

Ἀκαδημαϊκὰ ζιζάνια

Toῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ Θεολογικῶν Σπουδῶν τῆς Μητροπόλεως Δημητριάδος πολλὲς φορὲς προκαλεῖ μὲ τὶς ριζοσπαστικές της πρωτοβουλίες. Ἀποτελεῖ τὸ δημόσιο καὶ ἐπίσημο βῆμα τῶν οἰκουμενιστῶν στὴν Ἑλλάδα καὶ ἔχει βαλθεῖ νὰ γκρεμίσει κάθετι, ποὺ ἐμποδίζει τὴ δράση τους. Ἡ ἐν λόγῳ Ἀκαδημία θέλει νὰ ἀνοίξει νέους ὁρίζοντες, νὰ ἀπελευθερώσει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπὸ τὰ πατερικὰ τείχη καὶ νὰ ἀκολουθήσει τὴ μεταπατερικὴ ὁδό, χωρὶς ὁδοδεῖκτες.

Ἀντίστασις εἰς τοὺς Οἰκουμενιστάς

Ἀντίστασις εἰς τοὺς Οἰκουμενιστάς

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ μας, ὅπου σχεδὸν ὅλα ἔχουν χάσει τὴν ἱερότητά τους καὶ μεταβάλλονται μὲ μεγάλη εὐκολία, γιὰ νὰ ὑπηρετήσουν ἐφήμερες πολιτικὲς σκοπιμότητες, εἶναι ἀνάγκη οἱ συνειδητοὶ Ὀρθόδοξοι νὰ ἀγρυπνοῦν στὰ θέματα τῆς πίστεως καὶ νὰ ἀρνοῦνται κάθε ἐπικοινωνία μὲ τοὺς ἑτερόδοξους. Νὰ ὑψώνουν φωνὴ διαμαρτυρίας καὶ νὰ διατυπώνουν τὴν ἄποψή τους, χωρὶς νὰ ὑπολογίζουν ὅτι ἐνδεχομένως ἡ στάση τους αὐτὴ θὰ ἐνοχλήσει τοὺς μεγαλόσχημους οἰκουμενιστές.

«Ἄς γίνουν ἐξωμόται!»

«Ἄς γίνουν ἐξωμόται!»

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΣΥΧΝΑ τὰ μέσα ἐνημέρωσης προβάλλουν διάφορες ἐκδηλώσεις τοῦ αἱρετικοῦ Πάπα καὶ βγάζουν ἐσφαλμένα συμπεράσματα, γιατὶ παρασύρονται ἀπὸ τὴν ὑποκρισία καὶ δολιότητά του. Τὸν βλέπουν ὡς ἀρχηγὸ τοῦ κρατιδίου τοῦ Βατικανοῦ ἀλλὰ καὶ ὡς ἡγέτη ἑκατομμυρίων χριστιανῶν σὲ ὅλο τὸν κόσμο, ποὺ ἔχει μεγάλη πολιτικὴ δύναμη, στὴν ὁποία, ἀλίμονο, στρέφουν τὴν προσοχή τους καὶ πολλοὶ Ὀρθόδοξοι ἡγέτες, ποὺ ἀντιμετωπίζουν πολλὰ προβλήματα καὶ ἐλπίζουν στὴ βοήθειά του, ἡ ὁποία ποτὲ δὲν ἔρχεται.

Τὸ μεγάλο ἁμάρτημα τῶν οἰκουμενιστῶν

Τὸ μεγάλο ἁμάρτημα τῶν οἰκουμενιστῶν

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΚΟΣΜΙΚΟΙ ἄνθρωποι κάθε φορά, ποὺ γίνεται δημόσιος λόγος γιὰ τὴ δραστηριότητα τῶν οἰκουμενιστῶν προκειμένου νὰ ἑνωθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι, οἱ Παπικοὶ καὶ οἱ Προτεστάντες, συμφωνοῦν καὶ μάλιστα ἐπικαλοῦνται καὶ τὴν ἀγάπη, ποὺ δίδαξε ὁ Χριστός. Πρόκειται προφανῶς γιὰ πλάνη, τὴν ὁποία ἔντεχνα καλλιεργοῦν διάφοροι ἐκκλησιαστικοὶ καὶ πολιτικοὶ παράγοντες.

Γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως κανένας δὲν διαφωνεῖ.

Ἀδικαιολόγητος ἄγνοια

Ἀδικαιολόγητος ἄγνοια

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Στοὺς κύκλους τῶν σοφῶν οἰκουμενιστῶν παρατηροῦνται μερικὰ φαιδρὰ καὶ ἀπίστευτα πράγματα. Λὲς καὶ δὲν γνωρίζουν τὸ ἀλφάβητο τῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας. Τονίζουν καὶ ξανατονίζουν ὅτι οἱ Παπικοὶ καὶ οἱ Προτεστάντες ἀποτελοῦν ξεχωριστὲς «ἐκκλησίες» καὶ δὲν εἶναι αἱρετικοί. Ἐὰν ὅμως συμβαίνει κάτι τέτοιο, γιατὶ διαλέγονται μαζί τους; Ποιὸ εἶναι τὸ ἀντικείμενο καὶ ποιὸς εἶναι ὁ σκοπός; Μήπως ἡ προσπάθειά τους εἶναι γιὰ ἀσήμαντα καὶ ἐπουσιώδη θέματα, μιὰ καὶ δὲν βλέπουν τὶς μεγάλες δογματικὲς διαφορές; Ἀλλὰ γιὰ τὰ ἀσήμαντα τόσος θόρυβος, τόσος κόπος καὶ τόσα ἔξοδα; Δὲν εἶναι παιδαριῶδες αὐτό;

Τὰ δόγματα καὶ αἱ παραδόσεις τῆς Ἐκκλησίας

Τὰ δόγματα καὶ αἱ παραδόσεις τῆς Ἐκκλησίας

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΠΟΛΛΕΣ φορὲς παρατηροῦμε στὴν Ἐκκλησία φαινόμενα ἀποκαρδιωτικά, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποφεύγονταν ἐὰν οἱ πρωταγωνιστές τους (συνήθως μεγαλόσχημοι κληρικοί) σέβονταν τὶς παραδόσεις καὶ εἶχαν εὐαισθησία ἀπέναντι στὰ ἀπὸ αἰῶνες καθιερωμένα.

Δυστυχῶς, τὸ κοσμικὸ φρόνημα καὶ ἡ ἀδιάκοπη τάση ἐκσυγχρονισμοῦ εἶναι οἱ κύριες αἰτίες τῆς κακοδαιμονίας. Κληρικοὶ ποὺ δὲν ἔζησαν μέσα στὴν παράδοση, ἀλλὰ μετὰ τὴ χειροτονία τους ἀναγκάστηκαν νὰ τὴν ἀκολουθήσουν, τηρώντας τοὺς ἐξωτερικοὺς τύπους, νιώθουν ἄβολα καὶ ἐπιδιώκουν ἀλλαγές, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι κάτι καλύτερο θὰ προκύψει στοὺς ἴδιους καὶ στὸ ποίμνιό τους. Περιφρονώντας τὸ ζωογόνο πνεῦμα τῆς παράδοσης, προτείνουν ἀλλαγές, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ θεωρηθοῦν ὡς συνέχειά της καὶ ἐμπλουτισμός της, ἀφοῦ στὴν πραγματικότητα ἀνατρέπουν τὰ πάντα καὶ κατεδαφίζουν ἐκεῖνα, ποὺ χτίστηκαν ἀπὸ ἐνάρετους κληρικοὺς καὶ μοναχούς, οἱ ὁποῖοι εἶχαν τὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά τους στραμμένα στὴν αἰώνια βασιλεία καὶ ὄχι στὴν παροῦσα ζωή.

Οἱ φύλακες δὲν ἔχουν γνῶσιν!

Πρωτοπρ. Δημήτριος Στανιλοάε

Οἱ φύλακες δὲν ἔχουν γνῶσιν!

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Πόσοι χριστιανοὶ χαίρονται ποὺ εἶναι Ὀρθόδοξοι καὶ δοξολογοῦν γι᾽ αὐτὸ τὸ Θεό; Πόσοι ἔχουν γευθεῖ τοὺς πνευματικοὺς καρποὺς τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς; Πόσοι ἀρνοῦνται τὶς οἰκουμενιστικὲς θεωρίες τῶν μεγαλόσχημων κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι ἡ ὑπόθεση τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἀποκλειστικὰ δική τους καὶ οἱ πιστοί, τὸ ἀνώνυμο πλῆθος, πρέπει νὰ ὑπακούει, γιατὶ ἔχουν γνῶσιν οἱ φύλακες, ὅπως ψευδῶς ἰσχυρίζονται, τὴν ὥρα ποὺ τοὺς βλέπουμε νὰ ἔχουν νυστάξει στὴ βίγλα τους, ἐνῶ θὰ ἔπρεπε νὰ παρατηροῦν καὶ νὰ ἐλέγχουν τὶς κινήσεις τῶν ἐχθρῶν τῆς πίστεως, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλοι ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ νὰ ἐνημερώνουν σχετικὰ τοὺς πιστούς;

Στὰ ἐρωτήματα ποὺ ἀνέφερα εὔκολα μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι δὲν εἶναι πολλοὶ οἱ ὄντως Ὀρθόδοξοι χριστιανοί, ἐννοῶ τοὺς ἄγρυπνους καὶ ἀγωνιζόμενους. Ὑπάρχει, ὡστόσο, καλὴ προαίρεση σὲ πολλούς, ἀρκεῖ νὰ ἐπισημανθεῖ ὁ μέγιστος κίνδυνος ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία νὰ θεωρηθεῖ μία ἀπὸ τὶς πολλὲς «ἐκκλησίες», ποὺ ὑπάρχουν καὶ τότε ἡ πτώση θὰ εἶναι μεγάλη.

Ἀλήθεια καὶ ψεῦδος

Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός

Ἀλήθεια καὶ ψεῦδος

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΕΙΝΑΙ ἀρετὴ νὰ μπορεῖ κανεὶς νὰ μιλάει γιὰ τὴν ἀλήθεια τῶν πραγμάτων καὶ ἰδιαιτέρως τῆς πίστεως, χωρὶς νὰ καλύπτει πτυχές της. Νὰ μιλάει γιὰ τὴν ἀλήθεια, ἀδιαφορώντας γιὰ τυχὸν ἀντιδράσεις καὶ νὰ ἀρνεῖται τὸ ψεῦδος προκειμένου νὰ οἰκονομήσει διάφορες καταστάσεις καὶ νὰ ἀποφύγει ὀξύτητες.

Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι, ποὺ κατέχουν κάποια θέση, συχνὰ ἐπιλέγουν τὸ συμβιβασμὸ μεταξὺ ἀλήθειας καὶ ψεύδους, δημιουργώντας σοβαρὰ προβλήματα. Τὸ φαινόμενο δὲν εἶναι σπάνιο καὶ στὴν Ἐκκλησία. Ἡ προσπάθεια νὰ ἀμβλύνονται οἱ ἀντιθέσεις καὶ νὰ ἀποφεύγονται οἱ ἀντιδράσεις, ὁδηγεῖ τοὺς κληρικούς, ἰδίως τοὺς μεγαλόσχημους, σὲ ἀπαράδεκτους συμβιβασμούς. Ὅμως μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ δὲν λύνονται τὰ προβλήματα καὶ οἱ δυσάρεστες καταστάσεις συνεχίζουν νὰ ὑπάρχουν, ἀκόμα καὶ σὲ πνευματικὰ θέματα.

Ὁ ὑπέρμαχος τῆς ἀλήθειας μένει ἀνεπηρέαστος ἀπὸ πιέσεις, ἀπειλές, ἀλλὰ καὶ δῶρα ποὺ τοῦ προσφέρουν οἱ πονηροὶ ἄνθρωποι τοῦ ψεύδους. Αὐτὸ ἰσχύει καὶ γιὰ τὰ μεγάλα θέματα καὶ γιὰ τὰ μικρά. Γνωρίζει ὅτι ὁ λόγος του εἶναι καθαρός, ἁπλός, σαφὴς καὶ δὲν χωράει κανένας συμβιβασμὸς καὶ κανένας περιορισμὸς τῆς ἀλήθειας.