«Ὁ Χριστὸς εἶναι νέα Ζωή»

«Ὁ Χριστὸς εἶναι νέα Ζωή»

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ πρέπει νά ἀποδεχτοῦν ἀνεπιφύλακτα τή διαπίστωση τοῦ ἁγίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτη ὅτι «ὁ Χριστός εἶναι νέα ζωή. Ὁ Χριστός εἶναι τό πᾶν. Εἶναι ἡ χαρά, εἶναι ἡ ζωή, εἶναι τό φῶς, τό φῶς τό ἀληθινόν, πού κάνει τόν ἄνθρωπο νά χαίρεται, νά πετάει, νά τά βλέπει ὅλα, νά τούς βλέπει ὅλους, νά πονάει γιά ὅλους, νά τούς θέλει ὅλους μαζί του, ὅλους κοντά στό Χριστό». Τότε θά εἶναι μακάριοι, γιατί θά ἔχουν βρεῖ τό μεγαλύτερο θησαυρό πού ὑπάρχει πάνω στή γῆ, ὁ ὁποῖος, χωρίς νά μειωθεῖ ἡ ἀξία του, μπορεῖ νά γίνει κτῆμα τοῦ καθενός.

Ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἀγάπη

Ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἀγάπη

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ συχνά προβληματίζονται γιά πολλά πνευματικά θέματα καί ρωτοῦν τούς Γέροντες, γιά νά πάρουν ἀπαντήσεις σύμφωνες μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Αὐτό δείχνει ὅτι ἐμπιστεύονται τήν πνευματική τους ἐμπειρία, ἡ ὁποία, ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε, δέν ὑπάρχει σέ ὅλους τούς κληρικούς.

Κάποτε ρώτησε τόν ἅγιο Πορφύριο τόν Καυσοκαλυβίτη ἕνα πνευματικό του τέκνο πῶς πρέπει νά εἶναι ἡ πρός τόν Θεόν ἀγάπη τῶν χριστιανῶν κι ἐκεῖνος ἀπάντησε μέ σαφήνεια, χρησιμοποιώντας καί ἕνα παράδειγμα: «Ἡ ἀγάπη μας πρός τόν Θεόν πρέπει νά εἶναι πάρα πολύ μεγάλη καί χωρίς νά ὑπάρχει καμία διάσπαση σέ ἄλλα πράγματα. Σοῦ φέρνω σάν παράδειγμα τό ἑξῆς: Ὁ ἄνθρωπος μοιάζει νά ἔχει ἐντός του μιά μπαταρία μέ ὁρισμένη ἐνέργεια. Ὅταν αὐτή τήν ἐνέργεια τήν ξοδεύει σέ ἄλλα διάφορα πράγματα ἐκτός τῆς ἀγάπης πρός τό Θεόν, ἡ ἐνέργεια πού ἀπομένει μέσα του γι᾿ Αὐτόν εἶναι ἐλάχιστη καί ἴσως πολλές φορές μηδαμινή. Ὅταν ὅμως διαθέτουμε ὅλη μας τήν ἐνέργεια πρός τόν Θεόν, τότε ἡ ἀγάπη μας εἶναι μεγάλη πρός Αὐτόν».

Ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ θὰ σώση τὴν Ἑλλάδα

Ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ θὰ σώση τὴν Ἑλλάδα

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ο ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ καί ἐπιπόλαιος λόγος καθημερινά καταπονεῖ τούς Ἕλληνες, παράλληλα μέ τή φοβερή οἰκονομική κρίση. Ἡ τηλεόραση, τό ραδιόφωνο καί οἱ ἐφημερίδες φιλοξενοῦν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀναλύουν καί «λύνουν» ὅλοι τά προβλήματα τῆς πατρίδας μας. Στή θεωρία πᾶμε καλά! Ὅλοι ἔχουν στό νοῦ τους τή λύση γιά τό κάθε πρόβλημα καί τή διατυπώνουν μέ μεγάλη εὐκολία, ἀλλά καί προθυμία, προκειμένου νά προβληθοῦν στό λαό καί νά ἀποσπάσουν στήν κατάλληλη στιγμή τήν ψῆφο του. Κανένας ἀπό τούς μονολογοῦντες, ἀλλά καί τούς συνομιλοῦντες, δέν δηλώνει ἀδυναμία στό νά βρεῖ κάποια λύση. Ὅλοι τά ξέρουν ὅλα! Ὅλοι εἶναι κατάλληλοι γιά ὅλα! Ὅλοι μποροῦν νά «σώσουν» τή χώρα! Μάταια κοπιάζω πολλές φορές νά καταγράψω καί νά καταμετρήσω τίς λύσεις πού προτείνουν. Γιά κάθε πρόβλημα ἔχουμε πολλές λύσεις, ἐνῶ μία εἶναι ἡ ἄριστη λύση.

Δεσμὰ δουλείας εἰς Ἐπισκόπους καὶ κληρικούς

Δεσμὰ δουλείας εἰς Ἐπισκόπους καὶ κληρικούς

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΑΔΙΑΚΟΠΟΙ εἶναι οἱ ἀγῶνες τοῦ λαοῦ μας γιά τήν ἀπόκτηση τῆς ἐλευθερίας του καί τή διαφύλαξή της. Οἱ σελίδες τῆς ἱστορίας σ᾿ αὐτούς ἀναφέρονται καί οἱ πρωταγωνιστές ἐπαινοῦνται ὡς ἐθνικοί ἥρωες. Ἀγῶνες γιά τήν πνευματική ἐλευθερία γίνονται καί στό ἱερό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ἀπό μερικούς δυνατούς καί ἐνάρετους κληρικούς, οἱ ὁποῖοι βλέπουν τά κακῶς κείμενα στήν Ἐκκλησία καί τά ζιζάνια νά πνίγουν τόν καλό σπόρο στόν ἀγρό της καί προσπαθοῦν νά ἀλλάξουν τά πράγματα, χωρίς νά συμβιβάζονται μέ τους ἰσχυρούς ἐκκλησιαστικούς ἄρχοντες, οἱ ὁποῖοι ἀδιαφοροῦν προκλητικά.

Ἡ θεοπειθὴς προσευχή

Ἡ θεοπειθὴς προσευχή

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ χριστιανοί δέν αἰσθάνονται τήν ἀνάγκη νά προσευχηθοῦν. Τούς ἀπορροφοῦν οἱ βιοτικές μέριμνες καί ὁ ἐλεύθερος χρόνος, ὅταν ὑπάρχει, δέν ἀφιερώνεται στό Θεό. Τά πράγματα ἀλλάζουν, ὅταν ἀντιμετωπίζουν προβλήματα, τά ὁποῖα δέν μποροῦν νά λύσουν μόνοι τους. Τότε θυμοῦνται τό Θεό καί προσπαθοῦν νά πετύχουν τή λύση τους μέσῳ τῆς προσευχῆς. Μέ φόβο καί ἀγωνία καταφεύγουν στό Θεό, χωρίς ὡστόσο νά εἶναι προετοιμασμένοι πνευματικά.

Ἡ ἀποτελεσματικότητα τῆς προσευχῆς δέν εἶναι πάντα δεδομένη. Τίς περισσότερες φορές οἱ ἄνθρωποι προσεύχονται πιεζόμενοι καί κυριευμένοι ἀπό ἄγχος. Πίεση ἀπό τά δύσκολα προβλήματα καί ἄγχος ἀπό τήν ἔκβασή τους. Ἐπίσης δέν ἔχουν καί τίς ἀναγκαῖες προϋποθέσεις, γιά νά εὐοδωθεῖ ἡ προσευχή τους, τήν ὁποία βλέπουν ὡς μαγικό τρόπο, γιά νά πετύχουν ἐκεῖνο πού μέ ἀνθρωπίνους τρόπους δέν μπόρεσαν νά πετύχουν.

Τὸ ἐξοργιστικὸν ἐφεύρημα

Τὸ ἐξοργιστικὸν ἐφεύρημα

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΕΙΝΑΙ μερικά θέματα στό χῶρο τῶν αἱρετικῶν τόσο παράλογα καί διαστροφικά, πού ἕνας ἄνθρωπος μέ κοινό νοῦ δυσκολεύεται νά τά δεχτεῖ. Καί ὅμως γι᾿ αὐτά ἐπιστρατεύονται φημισμένοι θεολόγοι νά ἀποδείξουν ὅτι ὁ λύκος εἶναι ἀρνί! Γίνονται συνέδρια, γράφονται βιβλία καί συγκαλοῦνται σύνοδοι, γιά νά μιλήσουν καί νά ἀποφασίσουν σχετικά ἤ καλύτερα νά στηρίξουν μέ «θεολογικά» ἐπιχειρήματα αἱρετικές διδασκαλίες. Καί μέσα σέ αὐτή τήν ἄχαρη ματαιοπονία μπαίνουν καί μερικοί ἐκπρόσωποι τῆς Ὀρθοδοξίας, κατά κόσμον σοφοί καί κατά Θεόν ἄσοφοι, καί συνδιαλέγονται πάνω σέ θέματα πού καταφανῶς στηρίζονται σέ αἱρετικά δόγματα.

Ἕνα τέτοιο θέμα εἶναι καί τό ἀλάθητο τοῦ Πάπα, τό ὁποῖο κατά τόν ἀείμνηστο Φώτη Κόντογλου πρόκειται γιά «μωρό καί ἐξοργιστικό ἐφεύρημα, πού εἶναι ἡ κορωνίδα ἀπάνω ἀπ᾿ ὅλες τίς ἀνοησίες πού εἶχε τήν ἀδιαντροπιά νά διακηρύξει ὁ Παπισμός».

Δίβουλοι καὶ ἀναποφάσιστοι

Δίβουλοι καὶ ἀναποφάσιστοι

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΕΙΝΑΙ κουραστικό καί ἀπογοητευτικό νά θέλεις νά συνεννοηθεῖς μέ ἕνα δίβουλο καί ἀναποφάσιστο, γιατί δέν γνωρίζεις τί θέλει καί τί ἐπιδιώκει. Μέ τή φαντασία του περιπλέκει τά πράγματα, κάνει καί τά ἁπλά σύνθετα καί τά σύνθετα συνθετότερα, Ἔτσι δημιουργεῖ ἀδιέξοδα καί συχνά ζητάει τή γνώμη κάποιου ἄλλου, χωρίς ὅμως νά θέλει ἤ νά μπορεῖ νά τή δεχτεῖ. Γι᾿ αὐτό μάταια κοπιάζει κανείς μαζί του. Τήν ἴδια κατάσταση ἀντιμετωπίζουμε καί στήν πνευματική ζωή πολλῶν. Δέν προοδεύουν στόν πόλεμο κατά τῆς ἁμαρτίας καί τῶν παθῶν καί δέν μποροῦν νά ἀνεβοῦν καμία βαθμίδα στήν κλίμακα τῶν ἀρετῶν.

Πίστις: Ἡ μεγάλη δύναμις τῆς ψυχῆς

Γέρων Γερμανός Σταυροβουνιώτης

Πίστις: Ἡ μεγάλη δύναμις τῆς ψυχῆς

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Η ΠΙΣΤΗ στό Χριστό, ἡ μεγάλη καί σταθερή, δίνει στόν ἄνθρωπο τήν αἴσθηση τῆς διαρκοῦς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ δίπλα του, γεγονός πού τόν εἰρηνεύει ἐσωτερικά καί τόν χαροποιεῖ. Νιώθει τό Χριστό ἀχώριστο συνοδοιπόρο του. Ὅπου καί ἄν βρίσκεται, εἶναι κοντά του, γι᾿ αὐτό κάνει θερμότερη προσευχή καί μπορεῖ νά ξεπερνάει τά ἐμπόδια τῆς ζωῆς, νά μένει ἀνεπηρέαστος ἀπό τούς πειρασμούς καί νά διώχνει ἀπό τήν ψυχή του τούς διάφορους φόβους.

Ἡ πρὸς τὸν Χριστὸν ἀγάπη

Γέρων Γερμανός Σταυροβουνιώτης

Ἡ πρὸς τὸν Χριστὸν ἀγάπη

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΓΙΑ ΝΑ ἀγαπήσουμε τόν Χριστό χρειάζεται μία ἀναγκαία προϋπόθεση, τήν ὁποία δυστυχῶς οἱ περισσότεροι χριστιανοί ἀγνοοῦν καί γι᾿ αὐτό εἶναι μακριά του. Ὁ Γέροντας Γερμανός ὁ Σταυροβουνιώτης ἔλεγε ὅτι «πρέπει πρῶτα νά συνειδητοποιήσουμε ὅτι ὅλα τά γήϊνα εἶναι πρόσκαιρα καί μάταια καί σέ κανένα ἀπό αὐτά νά μή προσκολληθοῦμε». Μέ ἄλλα λόγια ἡ καρδιά μας πρέπει νά εἶναι ἀνοιγμένη πρός τόν Κύριο, πού σημαίνει θερμή προσευχή καί συνεπής τήρηση τῶν ἐντολῶν του. Ὁ ἄνθρωπος δέν πρέπει νά ἀπορροφᾶται ἀπό τά βιοτικά καί νά μή ἀπομακρύνεται ἀπό τό ἕνα καί σωτηριῶδες πού εἶναι ἡ ὁλόθερμη καί ὁλοκληρωτική ἀγάπη πρός τόν Χριστό.

Ἕνα ἄλυτον πρόβλημα

Ἕνα ἄλυτον πρόβλημα

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΣΤΙΣ ΑΚΡΙΤΙΚΕΣ καί ὀρεινές περιοχές τῆς Πατρίδας μας οἱ ἱερεῖς εἶναι ἐλάχιστοι καί δέν μποροῦν νά καλύψουν ἐπαρκῶς ὅλες τίς θρησκευτικές ἀνάγκες τῶν κατοίκων τῶν χωριῶν. Ἰδιαίτερα τό καλοκαίρι ζητοῦν νά ἔχουν ἱερέα στίς μεγάλες γιορτές, ἀλλά καί γιά νά «ἀνοίξουν» τά ἐξωκκλήσια τους. Ἐκ πρώτης ὄψεως ἡ ἐπιθυμία τῶν ἀνθρώπων νά ἔχουν ἱερεῖς εἶναι καλή καί παρήγορη. Δείχνει ὅτι εἶναι συνδεδεμένοι μέ τήν Ἐκκλησία καί θέλουν νά διατηρήσουν τήν παράδοση.

Λείπει ἡ ἀξιοπρέπεια

Λείπει ἡ ἀξιοπρέπεια

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ πρέπει νὰ κοσμεῖ τοὺς χριστιανούς. Θὰ ἔλεγα ὅτι εἶναι μία ἀπόδειξη τῆς πνευματικότητάς τους. Ἀξιοπρέπεια σὲ ὅλα. Καὶ στὰ μικρὰ καὶ στὰ μεγάλα. Ἀξιοπρέπεια πάντοτε. Ὅταν χάνεται ἡ ἀξιοπρέπεια, πρέπει νὰ ἀνησυχοῦμε.

Ἡ ἀξιοπρέπεια πρωτίστως πρέπει νὰ ὑπάρχει στοὺς κληρικούς. Πολλοὶ χρησιμοποιοῦν τὴ λέξη καὶ ἀγνοοῦν τὸ περιεχόμενό της. Πρέπει νὰ γνωρίζουν ὅτι εἶναι μία συμπεριφορά, ἰδίως σὲ δύσκολες στιγμές, μὲ σεβασμὸ στὸν ἑαυτό τους καὶ στοὺς ἄλλους, χωρὶς ἀπρέπειες και μικρότητες.

Συμπροσευχὴ εἰς τοὺς κήπους τοῦ Βατικανοῦ

Συμπροσευχὴ εἰς τοὺς κήπους τοῦ Βατικανοῦ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ οἱ προκλητικὲς συμπροσευχὲς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου μὲ τὸν αἱρετικὸ Πάπα καὶ τοὺς ἀλλόθρησκους. Τελευταῖα τὸν εἴδαμε στοὺς κήπους τοῦ Βατικανοῦ νὰ συμπροσεύχεται μὲ τὸν Πάπα, τὸν ἡγέτη τῶν χριστοκτόνων Ἑβραίων καὶ τὸν ἡγέτη τῶν μουσουλμάνων Παλαιστινίων γιὰ τὴν εἰρήνη στὴ Μέση Ἀνατολή!

Ὁ Παναγιώτατος ἔχει τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ἡ προσευχή του εἰσακούεται ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ ὅταν παραβαίνει τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες μὲ τὶς συμπροσευχές του καὶ ὑπηρετεῖ πολιτικὲς σκοπιμότητες. Ἡ πραγματικότητα εἶναι ὅτι προκαλεῖ τὸν Θεὸ καὶ ἡ προσευχὴ του θάβεται στὸ χῶμα τῆς ἀνθρώπινης ματαιοδοξίας.

Προσοχὴ εἰς τὰς ἐπιλογάς

Προσοχὴ εἰς τὰς ἐπιλογάς

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ χριστιανοι ἔχουν εὐαισθησία στὰ ἐθνικὰ θέματα καὶ συχνὰ ἀναφέρονται στὴν συμβολὴ τῆς Ἐκκλησίας στοὺς ἀγῶνες γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς Πατρίδας καὶ τὴν ὑπεράσπισή της. Συμμετέχουν σὲ ὅλες τὶς σχετικὲς ἐκδηλώσεις, σεβόμενοι τὴν ἱστορία, τοὺς νόμους καὶ τὴν ἐθνικὴ παιδεία. Ὅλα αὐτὰ προφανῶς εἶναι ὀρθά. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἕνας κίνδυνος, ὅταν ἐμφανίζονται κόμματα στὴν πολιτικὴ ζωή τῆς Πατρίδας, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται μὲ ζῆλο στὰ ἐθνικὰ θέματα καὶ προσπαθοῦν νὰ ἐπηρεάσουν τοὺς ἀνθρώπους τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ψῆφο τους, χωρὶς ὡστόσο τὰ μέλη τους νὰ τηροῦν τὶς ἐντολὲς τοῦ Εὐαγγελίου καὶ νὰ σέβονται τὶς παραδόσεις. Τὰ ὅσα δηλώνουν γιὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα δὲν προϋποθέτουν καὶ πίστη στὸν Θεό. Καὶ αὐτὸ εἶναι, ποὺ πρέπει νὰ κάνει τοὺς χριστιανοὺς πολὺ διστακτικοὺς στὸ νὰ ἀκολουθοῦν τὰ κόμματα αὐτὰ καὶ νὰ ἐμπιστεύονται τὴν ψῆφο τους. Νὰ ἀποφεύγουν αὐτὲς τὶς παγίδες καὶ νὰ ἔχουν γνώση τοῦ τί συμβαίνει.

Ὁ θρησκευτικὸς τουρισμός

Ὁ θρησκευτικὸς τουρισμός

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΠΟΛΥΣ λόγος γίνεται τελευταῖα ἀπὸ τοὺς ἁρμόδιους ὑπουργοὺς ἀλλὰ καὶ τοὺς ὑπεύθυνους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὸν θρησκευτικὸ τουρισμό, ὁ ὁποῖος, ὅπως ἰσχυρίζονται, πρέπει νὰ ἀναπτυχθεῖ περισσότερο προκειμένου νὰ αὐξηθοῦν οἱ προσκυνητὲς καὶ ἐπισκέπτες στὰ ἐκκλησιαστικὰ μνημεῖα τῆς Πατρίδας μας. Καὶ κατ᾽ ἐπέκταση νὰ αὐξηθοῦν τὰ οἰκονομικὰ ὀφέλη. Μάλιστα μερικοὶ προοδευτικοὶ καὶ κοσμικόφρονες Μητροπολίτες εἶναι πρόθυμοι νὰ δεχτοῦν καὶ ἀλλοδαποὺς Ὀρθοδόξους μοναχοὺς σὲ διάφορα μοναστήρια τῶν περιφερειῶν τους, γιὰ νὰ γίνουν στὴ συνέχεια προορισμοὶ τῶν ὁμόδοξων τουριστῶν ἀπὸ ἄλλες χῶρες.

Ὅμως διερωτᾶται κανείς. Εἶναι ἆραγε ἡ ἀνάπτυξη τοῦ θρησκευτικοῦ τουρισμοῦ κάτι, ποὺ πρέπει νὰ ἀφήνει ἀδιάφορη τὴν Ἐκκλησία;

Ὁ μέγας ὑποκριτής

Ὁ μέγας ὑποκριτής

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ εἶναι ὅτι οἱ αἱρετικοὶ ἐπιλέγουν τὴν ὑποκρισία προκειμένου νὰ ἐπηρεάζουν εὐκολώτερα τοὺς καλοπροαίρετους καὶ ἀγαθούς. Μὲ τὸ διαφορετικό τους πρόσωπο ἐμφανίζουν τὸ μαῦρο ὡς ἄσπρο καὶ προσπαθοῦν νὰ σπείρουν τὸ σπόρο τῆς ἀπώλειας στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων.

Ἀκαδημαϊκὰ ζιζάνια

Ἀκαδημαϊκὰ ζιζάνια

Toῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ Θεολογικῶν Σπουδῶν τῆς Μητροπόλεως Δημητριάδος πολλὲς φορὲς προκαλεῖ μὲ τὶς ριζοσπαστικές της πρωτοβουλίες. Ἀποτελεῖ τὸ δημόσιο καὶ ἐπίσημο βῆμα τῶν οἰκουμενιστῶν στὴν Ἑλλάδα καὶ ἔχει βαλθεῖ νὰ γκρεμίσει κάθετι, ποὺ ἐμποδίζει τὴ δράση τους. Ἡ ἐν λόγῳ Ἀκαδημία θέλει νὰ ἀνοίξει νέους ὁρίζοντες, νὰ ἀπελευθερώσει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπὸ τὰ πατερικὰ τείχη καὶ νὰ ἀκολουθήσει τὴ μεταπατερικὴ ὁδό, χωρὶς ὁδοδεῖκτες.

Ἀντίστασις εἰς τοὺς Οἰκουμενιστάς

Ἀντίστασις εἰς τοὺς Οἰκουμενιστάς

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ μας, ὅπου σχεδὸν ὅλα ἔχουν χάσει τὴν ἱερότητά τους καὶ μεταβάλλονται μὲ μεγάλη εὐκολία, γιὰ νὰ ὑπηρετήσουν ἐφήμερες πολιτικὲς σκοπιμότητες, εἶναι ἀνάγκη οἱ συνειδητοὶ Ὀρθόδοξοι νὰ ἀγρυπνοῦν στὰ θέματα τῆς πίστεως καὶ νὰ ἀρνοῦνται κάθε ἐπικοινωνία μὲ τοὺς ἑτερόδοξους. Νὰ ὑψώνουν φωνὴ διαμαρτυρίας καὶ νὰ διατυπώνουν τὴν ἄποψή τους, χωρὶς νὰ ὑπολογίζουν ὅτι ἐνδεχομένως ἡ στάση τους αὐτὴ θὰ ἐνοχλήσει τοὺς μεγαλόσχημους οἰκουμενιστές.

«Ἄς γίνουν ἐξωμόται!»

«Ἄς γίνουν ἐξωμόται!»

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΣΥΧΝΑ τὰ μέσα ἐνημέρωσης προβάλλουν διάφορες ἐκδηλώσεις τοῦ αἱρετικοῦ Πάπα καὶ βγάζουν ἐσφαλμένα συμπεράσματα, γιατὶ παρασύρονται ἀπὸ τὴν ὑποκρισία καὶ δολιότητά του. Τὸν βλέπουν ὡς ἀρχηγὸ τοῦ κρατιδίου τοῦ Βατικανοῦ ἀλλὰ καὶ ὡς ἡγέτη ἑκατομμυρίων χριστιανῶν σὲ ὅλο τὸν κόσμο, ποὺ ἔχει μεγάλη πολιτικὴ δύναμη, στὴν ὁποία, ἀλίμονο, στρέφουν τὴν προσοχή τους καὶ πολλοὶ Ὀρθόδοξοι ἡγέτες, ποὺ ἀντιμετωπίζουν πολλὰ προβλήματα καὶ ἐλπίζουν στὴ βοήθειά του, ἡ ὁποία ποτὲ δὲν ἔρχεται.

Τὸ μεγάλο ἁμάρτημα τῶν οἰκουμενιστῶν

Τὸ μεγάλο ἁμάρτημα τῶν οἰκουμενιστῶν

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΚΟΣΜΙΚΟΙ ἄνθρωποι κάθε φορά, ποὺ γίνεται δημόσιος λόγος γιὰ τὴ δραστηριότητα τῶν οἰκουμενιστῶν προκειμένου νὰ ἑνωθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι, οἱ Παπικοὶ καὶ οἱ Προτεστάντες, συμφωνοῦν καὶ μάλιστα ἐπικαλοῦνται καὶ τὴν ἀγάπη, ποὺ δίδαξε ὁ Χριστός. Πρόκειται προφανῶς γιὰ πλάνη, τὴν ὁποία ἔντεχνα καλλιεργοῦν διάφοροι ἐκκλησιαστικοὶ καὶ πολιτικοὶ παράγοντες.

Γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως κανένας δὲν διαφωνεῖ.

Ἀδικαιολόγητος ἄγνοια

Ἀδικαιολόγητος ἄγνοια

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Στοὺς κύκλους τῶν σοφῶν οἰκουμενιστῶν παρατηροῦνται μερικὰ φαιδρὰ καὶ ἀπίστευτα πράγματα. Λὲς καὶ δὲν γνωρίζουν τὸ ἀλφάβητο τῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας. Τονίζουν καὶ ξανατονίζουν ὅτι οἱ Παπικοὶ καὶ οἱ Προτεστάντες ἀποτελοῦν ξεχωριστὲς «ἐκκλησίες» καὶ δὲν εἶναι αἱρετικοί. Ἐὰν ὅμως συμβαίνει κάτι τέτοιο, γιατὶ διαλέγονται μαζί τους; Ποιὸ εἶναι τὸ ἀντικείμενο καὶ ποιὸς εἶναι ὁ σκοπός; Μήπως ἡ προσπάθειά τους εἶναι γιὰ ἀσήμαντα καὶ ἐπουσιώδη θέματα, μιὰ καὶ δὲν βλέπουν τὶς μεγάλες δογματικὲς διαφορές; Ἀλλὰ γιὰ τὰ ἀσήμαντα τόσος θόρυβος, τόσος κόπος καὶ τόσα ἔξοδα; Δὲν εἶναι παιδαριῶδες αὐτό;

Τὰ δόγματα καὶ αἱ παραδόσεις τῆς Ἐκκλησίας

Τὰ δόγματα καὶ αἱ παραδόσεις τῆς Ἐκκλησίας

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΠΟΛΛΕΣ φορὲς παρατηροῦμε στὴν Ἐκκλησία φαινόμενα ἀποκαρδιωτικά, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποφεύγονταν ἐὰν οἱ πρωταγωνιστές τους (συνήθως μεγαλόσχημοι κληρικοί) σέβονταν τὶς παραδόσεις καὶ εἶχαν εὐαισθησία ἀπέναντι στὰ ἀπὸ αἰῶνες καθιερωμένα.

Δυστυχῶς, τὸ κοσμικὸ φρόνημα καὶ ἡ ἀδιάκοπη τάση ἐκσυγχρονισμοῦ εἶναι οἱ κύριες αἰτίες τῆς κακοδαιμονίας. Κληρικοὶ ποὺ δὲν ἔζησαν μέσα στὴν παράδοση, ἀλλὰ μετὰ τὴ χειροτονία τους ἀναγκάστηκαν νὰ τὴν ἀκολουθήσουν, τηρώντας τοὺς ἐξωτερικοὺς τύπους, νιώθουν ἄβολα καὶ ἐπιδιώκουν ἀλλαγές, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι κάτι καλύτερο θὰ προκύψει στοὺς ἴδιους καὶ στὸ ποίμνιό τους. Περιφρονώντας τὸ ζωογόνο πνεῦμα τῆς παράδοσης, προτείνουν ἀλλαγές, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ θεωρηθοῦν ὡς συνέχειά της καὶ ἐμπλουτισμός της, ἀφοῦ στὴν πραγματικότητα ἀνατρέπουν τὰ πάντα καὶ κατεδαφίζουν ἐκεῖνα, ποὺ χτίστηκαν ἀπὸ ἐνάρετους κληρικοὺς καὶ μοναχούς, οἱ ὁποῖοι εἶχαν τὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά τους στραμμένα στὴν αἰώνια βασιλεία καὶ ὄχι στὴν παροῦσα ζωή.

Οἱ φύλακες δὲν ἔχουν γνῶσιν!

Πρωτοπρ. Δημήτριος Στανιλοάε

Οἱ φύλακες δὲν ἔχουν γνῶσιν!

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Πόσοι χριστιανοὶ χαίρονται ποὺ εἶναι Ὀρθόδοξοι καὶ δοξολογοῦν γι᾽ αὐτὸ τὸ Θεό; Πόσοι ἔχουν γευθεῖ τοὺς πνευματικοὺς καρποὺς τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς; Πόσοι ἀρνοῦνται τὶς οἰκουμενιστικὲς θεωρίες τῶν μεγαλόσχημων κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι ἡ ὑπόθεση τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἀποκλειστικὰ δική τους καὶ οἱ πιστοί, τὸ ἀνώνυμο πλῆθος, πρέπει νὰ ὑπακούει, γιατὶ ἔχουν γνῶσιν οἱ φύλακες, ὅπως ψευδῶς ἰσχυρίζονται, τὴν ὥρα ποὺ τοὺς βλέπουμε νὰ ἔχουν νυστάξει στὴ βίγλα τους, ἐνῶ θὰ ἔπρεπε νὰ παρατηροῦν καὶ νὰ ἐλέγχουν τὶς κινήσεις τῶν ἐχθρῶν τῆς πίστεως, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλοι ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ νὰ ἐνημερώνουν σχετικὰ τοὺς πιστούς;

Στὰ ἐρωτήματα ποὺ ἀνέφερα εὔκολα μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι δὲν εἶναι πολλοὶ οἱ ὄντως Ὀρθόδοξοι χριστιανοί, ἐννοῶ τοὺς ἄγρυπνους καὶ ἀγωνιζόμενους. Ὑπάρχει, ὡστόσο, καλὴ προαίρεση σὲ πολλούς, ἀρκεῖ νὰ ἐπισημανθεῖ ὁ μέγιστος κίνδυνος ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία νὰ θεωρηθεῖ μία ἀπὸ τὶς πολλὲς «ἐκκλησίες», ποὺ ὑπάρχουν καὶ τότε ἡ πτώση θὰ εἶναι μεγάλη.

Ἀλήθεια καὶ ψεῦδος

Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός

Ἀλήθεια καὶ ψεῦδος

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΕΙΝΑΙ ἀρετὴ νὰ μπορεῖ κανεὶς νὰ μιλάει γιὰ τὴν ἀλήθεια τῶν πραγμάτων καὶ ἰδιαιτέρως τῆς πίστεως, χωρὶς νὰ καλύπτει πτυχές της. Νὰ μιλάει γιὰ τὴν ἀλήθεια, ἀδιαφορώντας γιὰ τυχὸν ἀντιδράσεις καὶ νὰ ἀρνεῖται τὸ ψεῦδος προκειμένου νὰ οἰκονομήσει διάφορες καταστάσεις καὶ νὰ ἀποφύγει ὀξύτητες.

Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι, ποὺ κατέχουν κάποια θέση, συχνὰ ἐπιλέγουν τὸ συμβιβασμὸ μεταξὺ ἀλήθειας καὶ ψεύδους, δημιουργώντας σοβαρὰ προβλήματα. Τὸ φαινόμενο δὲν εἶναι σπάνιο καὶ στὴν Ἐκκλησία. Ἡ προσπάθεια νὰ ἀμβλύνονται οἱ ἀντιθέσεις καὶ νὰ ἀποφεύγονται οἱ ἀντιδράσεις, ὁδηγεῖ τοὺς κληρικούς, ἰδίως τοὺς μεγαλόσχημους, σὲ ἀπαράδεκτους συμβιβασμούς. Ὅμως μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ δὲν λύνονται τὰ προβλήματα καὶ οἱ δυσάρεστες καταστάσεις συνεχίζουν νὰ ὑπάρχουν, ἀκόμα καὶ σὲ πνευματικὰ θέματα.

Ὁ ὑπέρμαχος τῆς ἀλήθειας μένει ἀνεπηρέαστος ἀπὸ πιέσεις, ἀπειλές, ἀλλὰ καὶ δῶρα ποὺ τοῦ προσφέρουν οἱ πονηροὶ ἄνθρωποι τοῦ ψεύδους. Αὐτὸ ἰσχύει καὶ γιὰ τὰ μεγάλα θέματα καὶ γιὰ τὰ μικρά. Γνωρίζει ὅτι ὁ λόγος του εἶναι καθαρός, ἁπλός, σαφὴς καὶ δὲν χωράει κανένας συμβιβασμὸς καὶ κανένας περιορισμὸς τῆς ἀλήθειας.

Ἀντίδρασις εἰς τοὺς οἰκουμενιστάς

Ἀντίδρασις εἰς τοὺς οἰκουμενιστάς

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Η ΔΗΜΟΣΙΑ ἀντίδραση στὶς πρωτοβουλίες καὶ δραστηριότητες τῶν οἰκουμενιστῶν ἐπικρίνεται ἀπὸ μερικοὺς πνευματικοὺς μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι, ἀφοῦ πρωτοστατεῖ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὅλοι εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ δεχόμαστε μὲ ἐμπιστοσύνη τὶς ἐπιλογές του καὶ νὰ μὴ τὶς ἀμφισβητοῦμε, γιατὶ εἶναι μεγάλη ἁμαρτία! Ἐξάλλου ποιοὶ εἴμαστε ἐμεῖς μπροστὰ στὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη καὶ τὴ Σύνοδό του; Γιὰ τοὺς πνευματικοὺς αὐτοὺς ὁ ἔλεγχος εἶναι κατάκριση καὶ ἡ ἀντίδραση καὶ διαφωνία ἀνεξήγητη ἐμπάθεια.

Ἄνθρωποι μὲ ἔμμονες ἰδέες

Ἄνθρωποι μὲ ἔμμονες ἰδέες

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Συχνὰ συναντοῦμε στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ἄτομα ποὺ ἔχουν ζῆλο καὶ ζητοῦν ἀπὸ τοὺς κληρικοὺς διευκρινίσεις γιὰ θέματα πίστεως. Στὴν πρώτη γνωριμία σοῦ δημιουργοῦν τὴν αἴσθηση ὅτι εἶναι ἁγνοὶ καὶ καλοπροαίρετοι καὶ ἄρα ἀξιέπαινοι. Γρήγορα ὅμως ἀποκαλύπτονται. Ἡ ἐπιμονή τους σὲ μικρὰ καὶ ἀσήμαντα πράγματα καὶ ἡ ἄρνησή τους νὰ δεχτοῦν τὸν πνευματικὸ λόγο ἑνὸς κληρικοῦ, ποὺ θὰ τοὺς ὁδηγήσει στὴν κατὰ Χριστὸν ζωή, ἀκυρώνει τὴν πρώτη ἐντύπωση. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀρέσκονται νὰ συζητοῦν μόνο γιὰ τὶς ἰδέες τους καὶ ἀδιαφοροῦν γιὰ τὰ πνευματικὰ θέματα, ὅπως εἶναι ἡ καταπολέμηση τῶν ἁμαρτωλῶν παθῶν καὶ ἡ ἀπόκτηση τῶν ἀρετῶν. Δὲν κατανοοῦν τὴν ἀξία τῆς ταπείνωσης, τῆς προσευχῆς, τῆς ἀγάπης, τῆς μετάνοιας κ.λπ. Ἔχουν διαμορφωμένη γνώμη γιὰ ὅσα ὑποκριτικὰ ρωτοῦν καὶ στοχεύουν νὰ τὴν προβάλλουν καὶ στοὺς ἄλλους. Εἶναι ἀμετάπιστοι καὶ ἀκολουθοῦν τὸ δρόμο τῆς καταστροφῆς, ἀφοῦ ὁ διάβολος τοὺς ὁδηγεῖ στὴν αἵρεση καὶ τὴ φαυλότητα.

Διαστρεβλωταὶ καὶ φωτοσβέσται

Διαστρεβλωταὶ καὶ φωτοσβέσται

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΔΕΝ λείπουν καὶ στὴν ἐποχή μας οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ λαϊκοὶ θεολόγοι, οἱ ὁποῖοι στὴν προσπάθειά τους νὰ ἐμφανιστοῦν σύγχρονοι καὶ μοντέρνοι, αὐθαιρετοῦν σὲ θέματα πίστεως καὶ χριστιανικῆς διδασκαλίας. Ἀφαιροῦν ὅ,τι δὲν τοὺς ἀρέσει ἢ ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴ σύγχρονη νοοτροπία τῶν κοσμικῶν ἀνθρώπων καὶ προσθέτουν ὅ,τι δικαιολογεῖ τὴ χαλάρωση τῶν ἠθικῶν ἀρχῶν, ἰδίως σὲ θέματα σαρκικῶν ἀπολαύσεων καὶ φιληδονίας. Τοὺς βλέπεις νὰ συζητοῦν δημοσίως, ἀκόμα καὶ στὴν τηλεόραση καὶ νὰ διατυπώνουν ἀπαράδεκτες θεωρίες, οἱ ὁποῖες στηρίζονται σὲ ἐπιστημονικὰ δεδομένα καὶ ὄχι στὸ λόγο τοῦ Εὐαγγελίου. Νομίζει κανεὶς ὅτι ντρέπονται νὰ μιλήσουν γιὰ ἁγνότητα, ἐγκράτεια, ἠθικὴ ζωή, ἄσκηση κ.λπ. Διατυπώνουν ὑψηλὲς θεωρίες, ποὺ δὲν ἔχουν καμία σχέση μὲ τὶς δυνατότητες τῶν ἀνθρώπων. Μιλοῦν γιὰ ὑπερβάσεις, γιὰ θέωση καὶ συγχρόνως ἀνέχονται φοβερὰ ἁμαρτήματα, ὅπως τὴν πορνεία, τὴν ὁμοφιλοφυλία, τὴ φιλοχρηματία, τὴν ὑπερηφάνεια κ.ἄ. Δηλαδή, φτάνουν στὸν οὐρανὸ χωρὶς πνευματικὰ φτερά!

Περὶ ὑποκρισίας

Περὶ ὑποκρισίας

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΠΛΗΓΗ στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ αἰτία πολλῶν δεινῶν εἶναι ἡ ὑποκρισία, ποὺ διακρίνει πολλοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ πολλοὺς χριστιανούς. Πρόκειται γιὰ μιὰ κατάσταση, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαράδεκτη, ἀφοῦ ἐμφανίζει ὡς θεοφιλὲς ἐκεῖνο, ποὺ εἶναι ἁμαρτωλὸ καὶ κατακριτέο.

Ἡ ὑποκρισία προϋποθέτει ἀσέβεια πρὸς κάθε τί ἱερό, ἀλλὰ καὶ θρασύτητα. Ὁ ὑποκριτὴς εἶναι ἐρείπιο πνευματικά, θέλει ὅμως νὰ ἀπολαμβάνει τὶς τιμὲς καὶ τὰ ἐγκώμια τῶν ἄλλων γιὰ «ἀρετές», ποὺ ὑποκριτικὰ ἐμφανίζει. Ἡ παρουσία του ἀνάμεσα σὲ γνωστοὺς εἶναι ἰδιαίτερα ἐνοχλητική.

Υπερασπισταί της Ορθοδόξου Πίστεως

ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΑΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ χριστιανοὶ δὲν ὑπερασπίζονται τὴν ὀρθόδοξη πίστη τους ὅσο πρέπει καὶ δὲν μένουν σταθεροὶ στὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. Κορυφαῖο παράδειγμα εἶναι οἱ οἰκουμενιστές, ποὺ ἀναγνωρίζουν τοὺς Παπικοὺς καὶ Προτεστάντες καὶ θεωροῦν τὶς «ἐκκλησίες» τους ἰσότιμες μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Διαλέγονται μαζί τους γιὰ τὴν εὕρεση τῆς χριστιανικῆς ἀλήθειας, ἐνῶ στὸ σύμβολο τῆς πίστεως μιλοῦμε γιὰ μία, ἁγία, καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ποὺ προφανῶς εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη. Οἱ οἰκουμενιστές, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, χωρὶς καμία ἀναστολή, ἔρχονται σὲ ἐπικοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς, ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὸν τρόπο σκέψης καὶ τὸ ἦθος τους καὶ ποτὲ δὲν ὁμολογοῦν τὴν Ὀρθόδοξη πίστη τους, γιὰ νὰ μὴ κακοκαρδίσουν τοὺς «ἀδελφούς τους», ξεχνώντας τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι λένε ὅτι εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνο νὰ ἔχει ὁ Ὀρθόδοξος σχέσεις μὲ τοὺς αἱρετικούς, γιατὶ αὐτοὶ καινοτομοῦν καὶ ἀνατρέπουν τὸ Εὐαγγέλιο.

«Η πίστη δεν αλλάζει με τους καιρούς»

Ευγένιος Βούλγαρης

«Η ΠΙΣΤΗ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ»

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ τῆς σύγχυσης καὶ ἀπιστίας, ποὺ ζοῦμε, εἶναι μεγάλη ἀνάγκη οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ νὰ ὑπερασπίζονται τὴν πίστη τους καὶ νὰ τὴ διαφυλάττουν ἀνόθευτη. Νὰ μὴ ἀμβλύνουν τὰ πνευματικά τους κριτήρια καὶ νὰ μὴ πέφτουν στὴν παγίδα, ποὺ τοὺς στήνουν οἱ ἰσχυροὶ τῆς γῆς, πὼς τάχα πρέπει ὅλες οἱ θρησκεῖες νὰ διαλέγονται καὶ νὰ συμβάλλουν στὴν παγκόσμια εἰρήνη, ξεπερνώντας τὶς δογματικές τους διαφορές. Αὐτὰ τὰ παραμύθια τὰ προβάλλουν οἱ ἄρχοντες τοῦ ἁμαρτωλοῦ κόσμου καὶ συχνὰ τὰ ἐπιβάλλουν στοὺς θρησκευτικοὺς ἡγέτες. Ἐμεῖς ὅμως πρέπει νὰ μένουμε ἀπαθεῖς καὶ νὰ ἀντιδροῦμε δυναμικὰ σὲ ἐκείνους, ποὺ θέλουν νὰ μᾶς ἐξαναγκάσουν νὰ τὰ δεχτοῦμε.

Ανίεροι συναλλαγαί

ΑΝΙΕΡΟΙ ΣΥΝΑΛΛΑΓΑΙ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Η ΕΠΟΧΗ μας εἶναι δύσκολη. Ὑπάρχει σύγχυση φρενῶν καὶ δολιότητα πράξεων. Ἔχουν καταπέσει πιὰ οἱ ἠθικοὶ φραγμοὶ καὶ ὅλα ἐπιτρέπονται χάριν τοῦ οἰκονομικοῦ ὀφέλους. Ἄρχοντες καὶ ἀρχόμενοι ἔχουν τὸ ἴδιο σκεπτικό. Ἐὰν πρόκειται νὰ ἔχουμε εἰσροὴ χρημάτων στὸν τόπο μας, στὴν ἐπιχείρησή μας καὶ στὸ σπίτι μας, θυσιάζουμε τὰ πάντα. Αὐτὸ ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι τὸ χρῆμα, ἀπ᾽ ὅπου καὶ ἂν προέρχεται.Δυστυχῶς, στὸν πειρασμὸ αὐτὸ ἔχουν πέσει καὶ πολλοὶ Μητροπολίτες καὶ κληρικοὶ τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλὰ καὶ Ἱερὲς Μονές, οἱ ὁποῖες ὑποτίθεται ὅτι εἶναι ὑπεράνω χρημάτων καὶ ἔχουν ὡς κύρια ἀποστολή τους τὰ πνευματικὰ κατορθώματα καὶ τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

Αι ιστοσελίδες των Μητροπόλεων

ΑΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ 

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση 

 Η ΡΑΓΔΑΙΑ ἀνάπτυξη τῆς τεχνολογίας στὰ μέσα ἐπικοινωνίας καὶ πληροφόρησης εἶναι ὁ μεγάλος πειρασμὸς τῶν σύγχρονων χριστιανῶν. Σχεδὸν ὅλοι ἀσχολοῦνται μὲ αὐτὴ καὶ ἐπιδιώκουν τὴν προβολή. Θέλουν νὰ δείξουν εὐρύτερα αὐτὰ ποὺ οἱ ἴδιοι κάνουν. 

Ὅλες πιὰ οἱ Μητροπόλεις ἔχουν ἱστοσελίδες καὶ προβάλλουν τὸ ἔργο τους ἢ καλύτερα προβάλλουν ἀσήμαντες δραστηριότητες τῶν Μητροπολιτῶν,οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι ἐπιτελοῦν σπουδαῖο ἔργο καὶ πρέπει νὰ προβληθεῖ, γιὰ νὰ παραδειγματίσει τὸ λαό, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα προβάλλεται «τὸ τίποτα».

Ενθουσιασμός και φανατισμός

ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ἄνθρωποι δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ δοῦν τὶς διαφορές, ποὺ ὑπάρχουν ἀνάμεσα στὸν ἐνθουσιασμὸ καὶ τὸ φανατισμό, γι᾽ αὐτὸ καὶ συχνὰ τὸν ἐνθουσιώδη τὸν χαρακτηρίζουν φανατικὸ καὶ τὸ ἀντίστροφο. Εἶναι ὅμως μεγάλη ἀδικία νὰ ταυτίζονται ἢ νὰ συγχέονται οἱ δύο αὐτὲς ἔννοιες, ἀφοῦ εἶναι ἀντίθετες. Ὁ ἐνθουσιαμὸς διακρίνει τὸν ἄνθρωπο τῶν καλῶν προθέσεων, ποὺ θέλει νὰ ὁλοκληρώσει κάποιο ἔργο ὄχι γιὰ τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ γιὰ τοὺς ἄλλους, γιὰ τὸ κοινωνικὸ σύνολο. Ἐνῶ ὁ φανατισμὸς διακρίνει τὸν ἄνθρωπο, ποὺ ὑπηρετεῖ ἰδιοτελεῖς σκοποὺς καὶ δὲν διστάζει συχνὰ νὰ χρησιμοποιήσει τὴ βία σὲ ἐκείνους, ποὺ τὸν ἐμποδίζουν καὶ θέλουν νὰ ματαιώσουν τὰ σχέδιά τους.

Ὁ ἐνθουσιώδης ἄνθρωπος ἐργάζεται χωρὶς νὰ θορυβεῖ. Εἶναι ταπεινὸς ἀλλὰ καὶ σταθερὸς στὸ ἔργο του. Δὲν ὑπερεκτιμᾶ τὶς ἱκανότητές του οὔτε καὶ τὶς δυνατότητες, ποὺ ἔχει ὅταν τὸν ἐπαινοῦν,

Πίστις: Η βάσις της αγάπης

ΠΙΣΤΙΣ: Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση 

Ο ΠΙΣΤΟΣ ἄνθρωπος ἔχει ἕνα μοναδικὸ πλεονέκτημα σὲ σύγκριση μὲ τὸν ἄπιστο καὶ ἄθεο. Ὅ,τι σκέφτεται, ὅ,τι ἐπιθυμεῖ καὶ ὅ,τι ἐπιδιώκει εἶναι σύμφωνο μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ὁ ἀσυμβίβαστος μὲ τὸν ἁμαρτωλὸ κόσμο καὶ ὁ ἀφοσιωμένος στὸ Θεό. Ἡ πίστη του εἶναι τὸ σταθερὸ πνευματικὸ θεμέλιο. Πάνω σὲ αὐτὴ χτίζει, μὲ αὐτὸ καὶ κάθε του προσπάθεια ἔχει ἄμεση ἐπιτυχία. Καὶ στὶς περιπτώσεις ἀκόμα, ποὺ φαίνονται ὅτι ἀποτυγχάνει, τελικὰ ἔχει ἐπιτυχίες.
 Ἡ πίστη εἶναι ἡ βάση τῆς ἀγάπης. Μεγάλη ἀπώλεια δὲν πρέπει νὰ θεωρεῖται, ὅταν ἡ ἀγάπη μειωθεῖ, γιατί αὐτὸ εἶναι κάτι, ποὺ εὔκολα ἐπανορθώνεται. Ἀντίθετα, σοβαρὴ ἀπώλεια εἶναι νὰ χάσει ὁ ἄνθρωπος τὴν πίστη καὶ νὰ βρεθεῖ μετέωρος καὶ ἀπροσανατόλιστος.

Γνώσεις και επιθυμίαι

ΓΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΙΑΙ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι ἀγνοοῦν ὅτι ἡ στενὴ σχέση μὲ τὸ Θεὸ εἶναι πηγὴ ὅλων τῶν ἀγαθῶν, ποὺ χρειάζονται, γιὰ νὰ ζήσουν τὴν ἀνώτερη πνευματικότητα, χωρὶς νὰ περιφρονήσουν καὶ τὶς καθημερινὲς ἀπαιτήσεις τῆς ζωῆς. Αὐτὸ ὀφείλεται στὸ γεγονὸς ὅτι οἱ ὑπεύθυνοι κληρικοὶ δὲν δίνουν τόση σημασία, ἀφοῦ περιορίζονται σὲ ἁπλὲς καὶ γενικόλογες παραινέσεις καὶ ἀποφεύγουν νὰ ἀναλύσουν τὰ βαθύτερα αἴτια τῆς ἀπομάκρυνσης τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ.

Ὑπάρχουν βέβαια καὶ ἄλλοι παράγοντες. Γιὰ νὰ δείξω τὴ ματαιοπονία τῶν κοσμικῶν ἀνθρώπων, θὰ σημειώσω δύο παραδείγματα. Τὸ πρῶτο ἀναφέρεται στὶς γνώσεις καὶ τὸ δεύτερο στὶς ἐπιθυμίες. Ὅσο ὁ ἄνθρωπος ἐρευνᾶ καὶ γνωρίζει διάφορα πράγματα, τόσο διαπιστώνει ὅτι ὑπάρχουν πολὺ περισσότερα ἄγνωστα. Βρίσκεται πάντα σὲ συνεχῆ ἀναζήτηση. Αὐτὸ κυρίως συμβαίνει, ὅταν δὲν ἔχει σχέση μὲ τὸ Θεὸ καὶ προσπαθεῖ μόνος του νὰ κατακτήσει τὶς νέες γνώσεις.

Οι εγγύς και οι μακράν του Θεού

ΟΙ ΕΓΓΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΚΡΑΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση 

 ΟΛΑ πρέπει νὰ ἀρχίζουν ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ ὅλα πρέπει νὰ καταλήγουν στὸ Θεό.Ὅταν δὲν συμβαίνει κάτι τέτοιο, ἀρχίζει ἡ περιπλάνηση, ποὺ ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ πολλὰ δυσάρεστα καὶ τραγικὰ ἀποτελέσματα. Τὸ φαινόμενο δὲν εἶναι σπάνιο. Εἶναι ὁ γενικὸς κανόνας, ἐνῶ ἐξαίρεση ἀποτελοῦν οἱ λιγοστοὶ συνειδητοὶ χριστιανοί. 

Ἡ οὐσιαστικὴ σύνδεση μὲ τὸ Θεὸ εἶναι ἀναγκαία στὸν ἄνθρωπο. Τοῦ δίνει προσανατολισμό, ξέρει πιὰ ποὺ πρέπει νὰ πάει, δὲν ταλαιπωρεῖται ἀνωφελῶς καὶ δὲν ταλαντεύεται. Οἱ δυσκολίες βέβαια πάντα ὑπάρχουν ἀλλὰ καὶ οἱ τρόποι, γιὰ νὰ τὶς ξεπερνάει δὲν θὰ τοῦ εἶναι ἄγνωστοι. Δὲν ἀπογοητεύεται καὶ δὲν βιώνει τὴν ἀνεπιθύμητη μοναξιά, τὴν ὁποία ἀξιοποιεῖ προσευχόμενος, ἀλλὰ καὶ ἐμπιστευόμενος τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ.